Διαγνωστική Προσέγγιση
Η διάγνωση της κολπικής μαρμαρυγής είναι μια διαδικασία που ξεκινά από την απλή ψηλάφηση του σφυγμού και ολοκληρώνεται με τη χρήση σύγχρονης τεχνολογίας.
Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ)
Η βασική εξέταση. Θέτει αμέσως τη διάγνωση στη μόνιμη μαρμαρυγή, καταγράφοντας τον ακανόνιστο ρυθμό και την έλλειψη κυμάτων Ρ.
Holter Ρυθμού (24h/48h)
Απαραίτητο για τις παροξυσμικές μορφές. Καταγράφει την καρδιά για ένα ή περισσότερα 24ωρα, αναζητώντας "κρυφά" επεισόδια αρρυθμίας.
Υπερηχοκαρδιογράφημα
Ελέγχει το μέγεθος των κόλπων, την κατάσταση των βαλβίδων και την αντλητική ικανότητα της καρδιάς για να βρεθεί η αιτία της αρρυθμίας.
Αιματολογικός Έλεγχος
Ελέγχεται ο θυρεοειδής, οι ηλεκτρολύτες (Νάτριο, Κάλιο), η νεφρική λειτουργία και η πιθανότητα φλεγμονής (CRP).
Περαιτέρω Διερεύνηση
Σε ασθενείς με υποψία στεφανιαίας νόσου, ο καρδιολόγος μπορεί να ζητήσει:
- Δοκιμασία Κοπώσεως
- Σπινθηρογράφημα Μυοκαρδίου
- Διοισοφάγειο Υπερηχογράφημα
- Αξονική Στεφανιογραφία
Η σημασία του Ιστορικού
Το λεπτομερές ιστορικό είναι συχνά το πιο πολύτιμο εργαλείο. Ο ασθενής πρέπει να μπορεί να περιγράψει πότε αρχίζουν τα "φτερουγίσματα", πόσο διαρκούν και αν συνοδεύονται από ζάλη ή δύσπνοια.